Pierre Harmel
Pierre Harmel
Geboortedatum:
Partij:
Start functie:
Coalitie:
16/03/1911
PSC
28/07/1965
Regering Harmel (28 juli 1965 tot 19 maart 1966)
PSC/CVP - Soc.
Biografie
Pierre Harmel werd geboren te Ukkel (Brussel) op 16 maart 1911 en overleed op 15 november 2009. Hij was doctor in de rechten, licentiaat in de sociale wetenschappen en in het notariaat, geaggregeerde van het hoger onderwijs in fiscaal recht en was professor aan de Rijksuniversiteit te Luik. In 1946 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger van de Parti Social Chrétien (P.S.C.). Voor hij in 1950 in de binnenlandse politiek terechtkwam, vertegenwoordigde hij ons land op de vierde Vergadering van de Verenigde Naties in 1949. Hij was Minister van Openbaar Onderwijs van 1950 tot 1954, Minister van Justitie van juni 1958 tot november 1958, van Culturele Aangelegenheden van 1958 tot 1960 en van het Openbaar Ambt van 1960 tot 1961. Eerste Minister was hij van 1965 tot 1966. Van 1966 tot 1972 was hij tevens Minister van Buitenlandse Zaken. In deze hoedanigheid was hij in 1967 de geestelijke vader van het "Harmel-Rapport" of de "Harmel-Doctrine" die het beleid van de Navo sterk zou beïnvloeden en die pleitte voor een sterke defensie gekoppeld aan stabiele relaties met het Oostblok. In 1973 werd hij dan voorzitter van de senaat. Hij bleef dit tot in 1977. In 1991 kende de Koning hem de titel van graaf toe.
